Πρέπει να έχω...ποδοσφαιρικές ενοχές;

Διαβάζω, Ακούω, Βλέπω: ένα σχόλιο για ποδοσφαιρική ομάδα της Super Ligua πως στον κυριακάτικο αγώνα της έβαλε στο ταμείο της από την εκκαθάριση του ποδοσφαιρικού αγώνα 980 ευρώ. Παράλληλα έδωσε, για να πάρει δανεικό έναν παίχτη, 350.000 ευρώ. Και διερωτάται ο αρθρογράφος, πώς θα γίνουν οι αποσβέσεις των μεγάλων μεταγραφών αν δεν βοηθάει ο κόσμος με την προσέλευση του;

Δλδ, να μας δημιουργήσει ενοχές θέλει; Που δεν πάμε στα γήπεδα και δεν ενισχύουμε τις ομάδες (έστω, την ομάδα που συμπαθάμε) για να κάνει μεταγραφές τις τάξης καμπόσων εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ; Μη σώσουν και πάρουν παίχτες, στις επικείμενες μεταγραφές, αν δεν έχουν λεφτά. Αν θέλουν οι πρόεδροι να αγοράσουν, ας βάλουν βαθειά το χέρι στις δικές τους τσέπες. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής, συνεταίροι σας είμαστε ή μέτοχοι; Οι μόνοι που δεν έχουν ακούσει, μάθει ή δει κάτι για οικονομική κρίση, είναι οι ομάδες -ποδοσφαιρικές και καλαθοσφαιρικές- που ακόμα δαπανούν αμύθητα ποσά για να αγοράσουν ένα ζευγάρι …πόδια ή χέρια. Μέχρι και 10 εκατομμύρια ευρώ μπορούμε να διαθέσουμε για να αγοράσουμε παίχτες στη μεταγραφική περίοδο που διανύουμε, δήλωσε αθλητικός παράγοντας ομάδας. Άκουσον, άκουσον.

Μεταγραφές φοιτητών και "αλλοίωση" μηχανογραφικού

Από 1 έως 15 Νοεμβρίου, όπως και κάθε χρόνο, οι φοιτητές που επιθυμούν μεταγραφή καλούνται να υποβάλουν τις σχετικές αιτήσεις. Η μείωση των θέσεων των εισακτέων στα ΑΕΙ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και, ταυτόχρονα, η οικονομική κρίση που δυσκολεύει όλο και περισσότερο τη φοιτητική «μετανάστευση» αναμένεται να οδηγήσουν σε εκτίναξη των αιτήσεων των μετεγγραφών από ΑΕΙ και ΤΕΙ της περιφέρειας σε εκείνα Αττικής και Θεσσαλονίκης. Ταυτόχρονα, η αύξηση των θέσεων στα περιφερειακά ΤΕΙ αποδείχθηκε χωρίς νόημα, αφού τελικά έμειναν κενές λόγω της βάσης του 10, αλλά και της απροθυμίας πολλών επιτυχόντων να «μεταναστεύσουν».
Οι μετεγγραφές αποτελούν έναν από τους ετήσιους «πονοκεφάλους» των πρυτάνεων και των προέδρων των σχολών αφού αυξάνουν υπέρμετρα τον αριθμό των φοιτητών, επιβαρύνοντας τη λειτουργία κάθε ιδρύματος.

Αν σκεφτούμε πόσο χρόνο αναλώνουν οι πρυτανικές αρχές για την εξέταση όλων των αιτήσεων, τι αλισβερίσι γίνεται για το λόγο αυτό και το τελικό αποτέλεσμα που θα δημιουργήσει «ασφυξία» στα πανεπιστήμια του κέντρου και «αλλοίωση» των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων και του Μηχανογραφικού Δελτίου, τότε δίκαια θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς την κατάργηση των μεταγραφών. Και ας θίγονται οι νόμιμοι δικαιούχοι.